Mga Gawa 20

1 At pagkatapos mapatigil ang kaguluhan, si Pablo, nang maipatawag na ang mga disipulo at mapalakas-ang-loob nila, ay nagpaalam sa kanila, at umalis upang pumaroon sa ¹Macedonia.

2 At nang matahak na niya ang mga dakong yaon, at matagubilinan sila ng maraming salita, siya ay napasa Grecia.

3 At nang siya ay makapaggugol na ng ¹tatlong buwan doon, isang pakana ang binalak ng mga Hudyo laban sa kanya nang siya ay lalayag na sa Siria, kaya ²ipinasiya niyang sa Macedonia na magdaan sa kanyang pagbabalik.

4 At sinasamahan siya ni Sopatro ng Berea, na anak ni Pirro, at nina Aristarco at Segundo na mga taga-Tesalonica, at ni ¹Gayo ng Derbe, at ni Timoteo, at ng mga taga-Asiang sina Tiquico at Trofimo.

5 Datapuwa’t nangauna ang mga ito at nangaghihintay sa amin sa Troas.

6 At kami ay nagsilayag mula sa Filipos pagkaraan ng mga kaarawan ng mga Tinapay na Walang Lebadura, at nagsidating kami sa kanila sa Troas sa loob ng limang araw, na roon ay nagsitira kami ng pitong araw.

7 At nang ¹unang araw ng sanlinggo, nang ²kami ay nangagkatipon upang magpira-piraso ng tinapay, si Pablo ay nangaral sa kanila, na nag-aakalang aalis kinabukasan, at tinagalan ang kanyang salita hanggang sa hatinggabi.

8 At maraming ilawan sa silid sa itaas na pinagkatipunan namin.

9 At isang binatang nagngangalang Eutico ang nakaupo sa durungawan na nahihimbing sa pagtulog; at samantalang si Pablo ay nangangaral nang mahaba, palibhasa ay nakatulog, siya ay nahulog buhat sa ikatlong palapag at binuhat na patay.

10 Datapuwa’t nanaog si Pablo at dumapa sa ibabaw niya, at siya ay niyakap na sinabi, Huwag kayong magkagulo, sapagka’t nasa kanya ang kanyang ¹buhay.

11 At nang siya ay makapanhik na at makapagpira-piraso ng tinapay at ¹makakain, siya ay nagsalita nang mahabang oras hanggang sa sumikat ang araw, at saka siya umalis.

12 At kanilang dinalang buháy ang bata, at hindi kakaunti ang kanilang pagkaaliw.

13 Datapuwa’t kami, na nangauna sa daong, ay nagsilayag na patungong Ason, na roon namin inaakalang ilulan si Pablo, sapagka’t gayon ang kanyang ipinasiya, na ninanasa niyang maglakad.

14 At nang salubungin niya kami sa Ason, siya ay inilulan namin, at nagsiparoon kami sa Mitilene.

15 At pagtulak namin doon, sumapit kami nang sumunod na araw sa tapat ng Chio, at pagkaraan ng isang araw ay nagsidaong kami sa Samo, at kinabukasan ay nagsirating kami sa Mileto,

16 Sapagka’t ipinasiya ni Pablo na lampasan ang Efeso, upang huwag na siyang maggugol ng panahon sa Asia; sapagka’t siya ay nagmamadali, na kung maaari ay makarating siya sa Herusalem sa ¹araw ng Pentecostes.

17 At mula sa Mileto ay nagpasugo siya sa Efeso, at ipinatawag ang mga matanda ng ekklesia.

18 At nang sila ay magsidating sa kanya, sinabi niya sa kanila, Nalalaman ninyo mismo, na mula nang unang araw na ako ay tumuntong sa Asia, kung paano ang pakikisama ko sa inyo sa buong panahon,

19 Pinaglilingkuran ang Panginoon bilang isang alipin na may buong pagpapakumbaba at mga luha, at mga pagsubok na dumating sa akin dahil sa mga pakana ng mga Hudyo;

20 Kung paanong hindi ako umurong mula sa pagpapahayag sa inyo ng anumang bagay na pakikinabangan, at hayag na itinuro sa inyo, at sa mga bahay-bahay,

21 Na tapat kong pinatototohanan sa mga Hudyo at gayundin sa mga Griyego ang pagsisisi tungo sa Diyos at ang pananampalataya ¹sa ating Panginoong Hesus².

22 At ngayon, narito, ako na ¹natatali sa ²espiritu ay pasasa Herusalem, na hindi nalalaman ang mga bagay na mangyayari sa akin ³doon,

23 ¹Maliban na tapat na pinatototohanan sa akin ng Espiritu Santo sa bawa’t lunsod, na sinasabing ang mga tanikala at ang mga kapighatian ay nagsisipaghintay sa akin.

24 Datapuwa’t hindi ko ¹itinuturing ang aking ²buhay na waring sa akin ay mahalaga, upang maganap ko lamang ang aking ³takbuhin at ang ministeryong tinanggap ko sa Panginoong Hesus, na tapat na magpatotoo ng ebanghelyo ng biyaya ng Diyos.

25 At ngayon, narito, nalalaman ko na kayong lahat, na aking pinapahayagan ng ¹kaharian, ay ²hindi na muling makakikita pa sa aking mukha.

26 Kaya nga pinatototohanan ko sa inyo ¹sa araw na ito, na ²ako ay malinis sa dugo ng lahat ng tao;

27 Sapagka’t hindi ako umurong mula sa pagpapahayag sa inyo ng buong kapasiyahan ng Diyos.

28 Ingatan ninyo ang inyong mga sarili at ang buong ¹kawan, na ang ²Espiritu Santo ang naglagak sa inyo bilang mga ³episkopo upang ⁴magpastol kayo sa ekklesia ng Diyos, na Kanyang nakamit sa pamamagitan ng ⁵Kanyang Sariling dugo.

29 Nalalaman ko na pagkaraan ng aking pag-alis ay magsisipasok sa inyo ang mababangis na lobo, na hindi ¹mangagpapatawad sa kawan.

30 At magsisilitaw rin sa mga kasamahan ninyo ang mga taong mangagsasalita ng mga bagay na pilipit upang ¹akitin ang mga disipulo para sa kanilang sarili.

31 Kaya nga kayo ay mangagbantay, alalahanin na sa loob ng tatlong taon ay hindi ako huminto sa gabi at araw ng pagpapaalala sa bawa’t isa na may pagluha.

32 At ngayon ay ipinagtatagubilin ko kayo sa ¹Diyos at sa salita ng Kanyang ²biyaya, na makapagtatayo at makapagbibigay sa inyo ng ³mana kasama ang lahat ng mga ⁴pinapaging-banal.

33 Hindi ko inimbot ang pilak, o ang ginto, o ang pananamit ninuman.

34 Nalalaman din ninyo na ang mga ¹kamay na ito ay nangagtustos sa mga kinailangan ko, at ng aking mga kasamahan.

35 ¹Ipinakita ko sa inyo ang lahat ng bagay, na sa ganitong pagpapagal ay dapat tayong magsisaklolo ²sa mahihina, at alalahanin ang mga salita ng Panginoong Hesus, na Siya rin ang may sabi, ³Lalo pang pinagpala ang magbigay kaysa tumanggap.

36 At nang makapagsalita na siya nang gayon, lumuhod siya at nanalanging kasama silang lahat.

37 At silang lahat ay lubhang nagsipanangis; at nangagsiyakap sa leeg ni Pablo at magiliw na hinagkan siya,

38 Na ikinahahapis nang lalo sa lahat ang salitang sinabi niya, na hindi na nila makikita pang muli ang kanyang mukha. At kanilang inihatid siya sa daong.